Het werk van Beatrijs Schweitzer ontstaat vanuit haar verwondering over het menselijk vermogen om dingen te bedenken en te creëren. Sinds mensenheugenis doen mensen de meest wonderbaarlijke uitvindingen vanuit hun omgang met verschillende materialen, zoals destijds bij de uitvinding van de handboog. Ook Beatrijs Schweitzer zoekt als beeldhouwer steeds naar mogelijkheden om de eigen kwaliteiten en zeggingskracht van verschillende materialen te laten spreken (metaal, draden, hout, glas, maar ook licht en lucht). Liefst in dialoog met elkaar. Maar natuurlijk is de achterliggende vraag altijd waar al deze artefacten voor dienen. Misschien een wagentje om ideeën of tranen te vervoeren, een schaal om herinneringen in te koesteren?